tag:blogger.com,1999:blog-65189825771053957022012-02-16T09:09:05.337+01:00Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-72981067393318783532011-02-07T14:32:00.006+01:002011-02-09T11:25:52.200+01:00

Zdjęcie po lewej dość jasno określa mój stosunek do Ślęży. Dziś opowiem, dlaczego jej tak nie lubię. W tym roku to Aga S. zamieściła na forum Turystycznych propozycję skierowaną do cierpiących na bezsenność: pójść z centrum Wrocławia na Ślężę nocą. Bez trudu udało się zebrać dziesięciu wariatów. Około godziny 22, pod Renomą zaczęły pojawiać się kolejne osoby, nieśmiało zapytujące: „Cześć, to wy

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-54224831440163019752011-01-21T23:17:00.002+01:002011-01-21T23:17:43.449+01:00

… czyli o tym jak uzupełniłam listę rzeczy szalonych/głupich, które udało mi się w życiu zrobić. Na wstępie chcę przeprosić wszystkich tych, których okłamałam, że jadę z kimś, a co bardziej dociekliwym nawet postać rzekomego towarzysza naszkicowałam. Tak, zostaliście perfidnie zrobieni w balona, ale to dla Waszego dobra – gdybym przyznała się, że podróżuję sama, tylko niepotrzebnie byście się

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-7095750712058418332011-01-04T20:45:00.005+01:002011-01-05T08:34:16.279+01:00

Mając bodajże 6 lat zachorowałam na ciężkie zapalenie płuc. Z tej przyczyny latem wraz z mamą i siostrami pojechałam do sanatorium w Karpaczu. Owszem, pamiętam, że były tam czasem jakieś zabiegi zdrowotne, jednak najwięcej czasu spędziłam na górskich wędrówkach, pełnych tajemniczych mostków, strumyczków i bajecznych zakamarków. Pewnego dnia wyszłyśmy z sanatorium, weszłyśmy na pobliską ścieżkę i

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-47318698181426966302010-08-30T16:09:00.015+02:002010-09-02T13:57:10.089+02:00

Wszystko zaczęło się od niewinnego wpisu na Facebooku: „Mam wielką ochotę na podróż autostopem w nieznane - ktoś chętny? :)”. Pierwsza odezwała się Grażka i to zadecydowało o dalszym biegu zdarzeń. Początkowo myślałyśmy nad Budapesztem, może wcześniej Wiedeń i Praga, ale ostatecznie okazało się, że mamy do dyspozycji tylko 5 dni, więc wybrałyśmy krótszą trasę: Wrocław – Praga – Drezno – Legnica.

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-24558174098040341292010-06-09T19:21:00.004+02:002010-06-09T22:41:04.541+02:00

Na stacji PKP w Międzylesiu, z pociągu wysiadło 11 osób: ja, Paweł, Bartek, Magda S., Agata, Paulina, Kamila, Ewa oraz rodzeństwo: Michał, Kasia i Karolina H. Jeszcze w drodze ustaliliśmy, że plecak Agaty przypomina pojemnik na kota i zapewne właśnie jego trzyma wewnątrz (tzn. nasz obiad!). Być może przez tego właśnie kotka, przyczepił się do nas niewielki kundel. Pies uparcie szedł za nami spory

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-66236448322941873762010-05-16T10:19:00.024+02:002010-05-16T21:48:29.306+02:00

Zaczęło się właściwie tak, jak zawsze: ponad 30 osób stawiło się na wrocławskim dworcu PKP o bezczelnie wczesnej porze. Na parę minut przed odjazdem pociągu, przybiegła jeszcze moja kochana kuzynka Ania T., która to obudziła się dokładnie o tej godzinie, o której miała być na dworcu. Pociąg miał nas zawieźć do Sędzisławia i szybko okazało się, że nie jedziemy sami – w tym samym składzie na swoje

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-22995287249994561352009-09-20T00:45:00.035+02:002009-09-26T19:06:19.851+02:00

Mimo moich wcześniejszych zapewnień, że nie będzie ani relacji, ani nawet pół słowa na temat Białego Dunajca 2009, pewnej sobotniej nocy naszła mnie jednak ochota, aby spisać kilka luźnych wspomnień, które przywiozłam w tym roku z Tatr. Relacją z całą pewnością nazwać tego nie można. Powiedzmy, że to takie… zapiski nieuczesane lub inaczej: strzępy wspomnień. Kadra przyjechała wcześniej. Byłam

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-31320868563235355622009-07-08T22:58:00.080+02:002009-11-02T11:33:20.895+01:00

To był pierwszy „Rajd letni” DA Redemptor – wcześniej organizowano tylko rajd jesienny, zimowy i wiosenny, a lato zostawało na większe imprezy: spływ i Biały Dunajec. Organizacją zajął się Radek. Rankiem, 4 lipca 2009, spotkaliśmy się na wrocławskim dworcu w 10-osobowym składzie: Radek, Kamil, Ania D., Tomek, ja, Paweł, Patryk, Magda i dwa Bazyle. Pociąg do Kłodzka już stał, ale tym razem nie

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-17339647071990149342009-05-04T22:03:00.050+02:002009-11-02T11:33:47.813+01:00

Tym razem zaczęło się dość nietypowo, bo od spacerku po Wrocławiu w samym środku nocy. Radek – organizator rajdu – zarządził zbiórkę na dworcu o 1:11, więc o 00:30 ja, Paweł i Ewa wyruszyliśmy spod mojego akademika. Noc była ładna. Pociąg jechał aż ze Świnoujścia, więc szykowała się poważna walka o miejsca siedzące. Gdy tylko weszliśmy na peron, pociąg wjechał. Ludzie rzucili się do drzwi, a my

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-67743168484868602522008-12-10T15:32:00.020+01:002009-11-02T11:43:49.750+01:00

Autobus do Sobótki był planowany na 7:00. Ja stacjonuję na pl. Grunwaldzkim, a jak powszechnie wiadomo nie lubię i unikam korzystania MPK. Zaproponowałam Ewie poranny spacerek piechotką na dworzec PKS, a że koleżanka nie miała nic przeciw wyszłyśmy o 6:20 i dość szybkim tempem (zimno było) poszłyśmy na dworzec, podziwiając po drodze „zatemperowaną choinkę”. Doszłyśmy i mamy mały problem... „Ewa,

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-19518316641960256872008-11-11T23:11:00.011+01:002009-11-02T11:44:30.078+01:00

Góry Stołowe, 8-9 listopada 2008. „Czy na pewno jesteśmy we właściwym pociągu?” – to pytanie towarzyszyło nam aż do odjazdu zatłoczonych wagonów. Rajd liczył około trzydziestu uczestników, zaczynał się długi (4-dniowy) weekend, a pociąg zmierzał do obleganych kurortów, więc znalezienie miejsca nie było rzeczą prostą. Tylko nielicznym udało się dopaść siedzeń – większość była poupychana w

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-71328553162388617132008-10-14T23:27:00.051+02:002011-09-19T15:47:29.955+02:00

Godzina 6:45 na Placu Grunwaldzkim. Wczesny poranek, a jednak było całkiem ciepło – to wróżyło piękny dzień! Na miejsce spotkania z lekkim opóźnieniem przybyli Kasia i Krzysiek – my mieliśmy jechać do Dzierżoniowa autostopem, podczas gdy Paweł i inni (właściwie to nie wiedzieliśmy, kto się jeszcze skusi na wyprawę) zamierzali dostać się do tegoż miasteczka normalnie, czyli autobusem. Troje

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-69261923436618828742008-09-25T16:46:00.074+02:002011-09-10T08:17:09.255+02:00

Telefon od Kasi P.: „Cześć Alina, co ty na to aby jechać do Białego stopem?”. Tydzień później, w sobotę 30 sierpnia 2008, mknęłyśmy już autostradą mercedesem z klimatyzacją prowadzonym przez starszego pana z Dębicy. Trasę Wrocław – Kraków pokonałyśmy w 2 godz. 15 min – i jak to się ma do usług oferowanych przez PKP? Kierowca wysadził nas gdzieś na południu Krakowa, ale trudno nam było dokładnie

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-1905208380115212742007-12-08T15:56:00.002+01:002009-08-26T13:23:17.905+02:00

Zacznijmy od małego wprowadzenia dla niewtajemniczonych. Pierwszy Wrocławski Nocny Rajd na Orientację (7-8 grudnia 2007) – sama nazwa już mówi prawie wszystko, a dodam jeszcze, że podstawową zasadą podczas Rajdu jest to, iż w limicie czasowym 12 godzin należy przejść około 40 km zdobywając przy tym wszystkie Punkty Kontrolne.Skład naszej drużyny wydawał się nie do pokonania:Paweł i ja – w górach

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-918618274002070642007-11-16T15:40:00.002+01:002009-08-26T13:24:05.081+02:00

Pociąg zawiózł nas – 16 leserów, nazwanych szumnie Grupą ETA – do Kłodzka, gdzie mieliśmy się przesiąść do autobusu zmierzającego w kierunku Lewina Kłodzkiego. W Kłodzku lało jak z cebra, więc zapowiadało się fatalnie! Mimo deszczu kolejny już raz stwierdziłam, że jest to śliczne miasto (a zwłaszcza „mój” Most Karola ;)) Jadąc dalej deszcz zamieniał się w śnieg i wszyscy z niepokojem patrzyli w

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-27068758273111034082007-10-21T14:28:00.002+02:002009-08-26T13:25:30.076+02:00

Uniwersytet Wrocławski jest wspaniały również dlatego, że daje możliwość odrobienia semestru wychowania fizycznego w formie turystyki górskiej, na którą składają się dwa trzydniowe rajdy w Sudety. 19-21 października odbył się pierwszy z nich: w Karkonosze. Piątek, 19 października 2007 Budzik dzwoni dramatycznie wcześnie. Zbieram się, pędzę, jestem, ale... autobusu nie ma! Paronastoosobowa grupa

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-29085395122082702442007-09-13T13:12:00.002+02:002009-08-26T13:25:51.833+02:00

Początek. Z Legnicy wyjechałam we wtorek, 28 sierpnia, jak zawsze opóźnionym, pociągiem do Wrocławia, gdzie czekał pociąg, mający nas zawieźć prosto do Białego Dunajca. Na wrocławskim dworcu spotkałam dziewczynę, którą niby pamiętałam z rajdu zimowego, ale początek i tak był taki: „- Alicja?; - Nie, Alina. Magda? Marta?; - Marta.”. Dalej przedstawił się jeszcze Maciek, chłopak Marty i razem

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6518982577105395702.post-50222884357470114722005-08-14T08:50:00.015+02:002009-06-03T22:53:46.361+02:00

Cztery lata temu, w dniach 1 – 9 sierpnia 2005 byłam na XIII Pieszej Pielgrzymce Legnickiej na Jasną Górę. Miałam wówczas 18 lat, to były wakacje pomiędzy drugą a trzecią klasą liceum i wraz z koleżanką i paroma kolegami z klasy, dosłownie w ostatniej chwili zdecydowaliśmy się pójść. Po powrocie spisałam w pamiętniku wspomnienia z drogi. Teraz, aby ocalić je przed zapomnieniem, postanowiłam

Floydiankahttp://www.blogger.com/profile/00152790128822249479noreply@blogger.com2